Wat is PFAS
PFAS in gewone taal
Op deze pagina leggen we uit wat PFAS in jouw achtertuin betekent voor jouw gezondheid.
PFAS is een groep van ruim 6.000 chemische stoffen die in van alles worden gebruikt. Het probleem: ze breken niet af, daarom heten ze ook wel forever chemicals. Als PFAS zich ophoopt in natuur, dier en mens, is dat schadelijk voor de gezondheid. Het RIVM adviseert daarom sinds 2025 om geen eieren van hobbykippen meer te eten. Ondertussen blijft de industrie PFAS lozen. Want wat mag, gebeurt.
Waarom mag ik geen hobbykip-eieren meer eten?
PFAS zit in de bodem en wordt opgenomen door wormen. De kip eet de wormen op, daardoor komt PFAS in het ei terecht, en daardoor ook in jouw lijf.
Wat is PFAS precies?
PFAS is een verzamelnaam voor ruim 6.000 door de mens gemaakte stoffen. Ze zijn handig omdat ze water, vet en vuil afstoten, maar ze breken bijna niet af. Daarom stapelen ze zich op in natuur, dier en mens. Dat is schadelijk voor onze gezondheid.
Hoe komt het in mijn achtertuin?
Spoiler: PFAS is wereldwijd verspreid via water, lucht en bodem. Precies dat zoekt de film uit, van onze straat tot de industrie.
Is het gevaarlijk?
PFAS wordt in verband gebracht met schade aan het immuunsysteem en verschillende soorten kanker, zeker rond industriegebieden. In de film hoor je het uit de eerste hand, van onder anderen een toxicoloog.
Waarom verandert er niks?
Het Europese verbod laat op zich wachten en de industrie blijft lozen. Daarom bereiden milieuorganisaties een historisch hoger beroep voor in de eerste Nederlandse PFAS-zaak tegen de Staat.
Wat kan ik zelf doen?
Je informeren is stap één. Kom naar een vertoning, praat erover, deel het verder, en steun de beweging. Als kip en burger kun je wél verschil maken.
Deze uitleg is onafhankelijk gefactcheckt door kennispartner Zeeuwse Milieufederatie en toxicoloog Nynke Kramer (Wageningen University & Research).
Kennis is de eerste stap
Zie het met eigen ogen
De documentaire maakt het onzichtbare zichtbaar. Kom naar een vertoning bij jou in de buurt en praat mee.
